Gevangenismuseum Veenhuizen

Het gebouw is oorspronkelijke in gebruik geweest als verbeteringsgesticht en is met het oog op de museale functie sober verbouwd onder regie van Mayke Schijve van de Rijksgebouwendienst. De vaste opstelling verhaalt over de historie van ‘straffen’ van 1600 tot nu. 

Doel was om het empathisch vermogen van de bezoeker zodanig te prikkelen dat deze beleeft wat het betekent een gevangene te zijn. In diverse exhibits fungeert de bezoeker dan ook zelf als gevangene. Zo is de introductiefilm te zien in een door hekken afgesloten ruimte waar de bezoekers pas na afloop van de film uit kunnen ontsnappen. Daadwerkelijke beleving van dwang en het niet kunnen aanwenden van de eigen wil of keuze is hierbij uitgangspunt geweest. Informatie-overdracht via tekst en multi-media opstellingen en daarnaast de uitdaging te reageren op stellingen via een lichtkrant. Setting is modern en interactief, geen letterlijk nagebouwde interieurs maar het aanwezig stellen van het voorbije middels de architectuur van de locatie. Deze valt samen met het onderwerp ‘veenkolonie Veenhuizen’ en deels met het onderwerp ‘straffen’. Er zijn wel opstellingen met authentieke objecten zoals de ijzeren kooien met hangmat waar de bezoeker kan beleven hoeveel ruimte, privacy en comfort een bewoner van Veenhuizen had of de abstractie van een koepelgevangenis waar de bezoeker in kan staan. De 150 meter lange zichtlijnen langs de binnengevels van het hoefijzervormige gebouw zijn gehandhaafd door alle objecten en ruimtelijke exhibits los van de buitenwanden te plaatsen. Voorzover er uit conservatorisch oogpunt behoefte was aan klimaatbeheersing zijn hiervoor speciale ruimtes en vitrines ontworpen.

Het Gevangenismuseum werd bij de Museumtest van het Historisch Nieuwsblad verkozen tot winnaar met een dikke 9. Historisch Nieuwsblad bericht; “Een belevenis!” “Spannend.” “Dit museum is leerzaam, vermakelijk en geeft stof tot nadenken.” 


Kennisbank herbestemming


Realisatie
Kiss the Frog
Nota Bene
Rijksgebouwendienst Architect - Mayke Schijve

Terug

Gevangenismuseum Veenhuizen

Het gebouw is oorspronkelijke in gebruik geweest als verbeteringsgesticht en is met het oog op de museale functie sober verbouwd onder regie van Mayke Schijve van de Rijksgebouwendienst. De vaste opstelling verhaalt over de historie van ‘straffen’ van 1600 tot nu. 

Doel was om het empathisch vermogen van de bezoeker zodanig te prikkelen dat deze beleeft wat het betekent een gevangene te zijn. In diverse exhibits fungeert de bezoeker dan ook zelf als gevangene. Zo is de introductiefilm te zien in een door hekken afgesloten ruimte waar de bezoekers pas na afloop van de film uit kunnen ontsnappen. Daadwerkelijke beleving van dwang en het niet kunnen aanwenden van de eigen wil of keuze is hierbij uitgangspunt geweest. Informatie-overdracht via tekst en multi-media opstellingen en daarnaast de uitdaging te reageren op stellingen via een lichtkrant. Setting is modern en interactief, geen letterlijk nagebouwde interieurs maar het aanwezig stellen van het voorbije middels de architectuur van de locatie. Deze valt samen met het onderwerp ‘veenkolonie Veenhuizen’ en deels met het onderwerp ‘straffen’. Er zijn wel opstellingen met authentieke objecten zoals de ijzeren kooien met hangmat waar de bezoeker kan beleven hoeveel ruimte, privacy en comfort een bewoner van Veenhuizen had of de abstractie van een koepelgevangenis waar de bezoeker in kan staan. De 150 meter lange zichtlijnen langs de binnengevels van het hoefijzervormige gebouw zijn gehandhaafd door alle objecten en ruimtelijke exhibits los van de buitenwanden te plaatsen. Voorzover er uit conservatorisch oogpunt behoefte was aan klimaatbeheersing zijn hiervoor speciale ruimtes en vitrines ontworpen.

Het Gevangenismuseum werd bij de Museumtest van het Historisch Nieuwsblad verkozen tot winnaar met een dikke 9. Historisch Nieuwsblad bericht; “Een belevenis!” “Spannend.” “Dit museum is leerzaam, vermakelijk en geeft stof tot nadenken.” 


Kennisbank herbestemming


Realisatie
Kiss the Frog
Nota Bene
Rijksgebouwendienst Architect - Mayke Schijve

Terug